Mardin’in Midyat, Nusaybin, Dargeçit ve İdil üçgeninde yerleşik düzende yaşayan, geçimlerini hayvancılık ve tarım ile sağlayan Ezidi’ler, terör nedeniyle köylerinden Avrupa ülkelerine göç etmek durumunda kaldı.
Cumhuriyetin kurulduğu yıllarda Mardin genelinde 25 köyde yaşayan Ezidiler, her geçen gün göç vermiş 1980 yılında sayıları 15 köye düştü. Midyat ilçesine bağlı 6, Nusaybin’de 8, İdil ‘de ise 1 köy. Bölgede yoğunlaşan terör Ezidilerin Avrupa ülkelerine yoğun bir şekilde göç etmesine neden oldu. İsminin açıklanmasını istemeyen ve Almanya’da yaşayan bir Ezidi, çoğu Almanya’da olmak üzere Avrupa ülkelerinde 30 bin dolayında Mardinli Ezid’nin yaşadığını söyledi. Ezidilerin köylerine dönüp, Mardin’in ekonomisini ve turizmini hareketlendirecek yatırımlar yapmayı hedeflediğini söyleyen Ezidi “Şu anda Nusaybin ilçesine bağlı 3 Ezidi köyünde yeni yapılaşmaya gitmek istiyoruz. Ancak çevre köyler rahatsızlık veriyor. Geçtiğimiz yıllarda mezarlıklarımız tahrip edildi. Mardin Valisine durumu bildirdik tahribat durduruldu. Tarlalarımız iznimiz olmadan ekiliyor. Biz kimse ile çatışmak istemiyoruz. Bize ait arazilerimize kimse sahiplenmesin, dönüş yapacağımız köylerimizi imar etmek ve turizme açmak istiyoruz. Kaleli, Güneli ve Çilesiz köylerini Avrupa köylerine benzer inşaat ve yapılaşmalar yapmak istiyoruz. Bu konuda devlet yetkililerinden ve güvenlik birimlerinden destek istiyoruz” dedi
Avrupa’da kazandıklarımızı ülkemizde yatırıma dönüştürmek itiyoruz
Kafro Köyünde,bir Süryani ustası tarafından yapılan pizzayı yemek için, Türkiye’nin çeşitli illerinden ve Avrupa ülkelerinden gelenlerin olduğunu duyduklarını söyleyen Ezidi, “İzin ve destek verilsin, gastronomi ve tatların yanında istihdam alanları yaratmayı kısa sürede başaracağız. Avrupa normlarında Tarıma dayalı yatırım ve hizmetler gerçekleştirmek istiyoruz. Devlet yetkililerinden istediğimiz tek şey can ve mal güvenliğimizi teminat altına alsın. Avrupa’da kazandığımız paraları ülkemizde yatırıma dönüştürelim” şeklinde konuştu.
Ezidi köylerinde yapılan inşaatlara belediyenin verdiği ruhsatlar ölçekler uymadığı gerekçesi ile ceza kesildiği ve köylülerin kendi arsa ve araziler üzerinde yapılaşmaya gitmelerinin önlendiği ileri sürülüyor.