Malum bir gazetede, “Havacılıkta yeni adım! Yerli elektrikli yolcu uçağı ilk pilotlu uçuşunu yaptı” başlığını okuyunca ülkem adına gururlandım. Hemen pencereye koştum. Belki görürüm diye bayağı bir bekledim ama nafile! Uçak ortada yok. Göremeyince telefonumu elime alıp haberi okumaya devam ettim. Bir de ne göreyim!
Meğer Çin’in yerli üretimi elektrikli yolcu uçağı CE-25A, iki pilot ve bir uçuş mühendisiyle ilk pilotlu deneme uçuşunu başarıyla tamamlamış.
Acaba bu başlığı okuyup benim gibi pencereden uçak görmeyi bekleyen kaç kişi oldu?
Yahu kardeşim, bari doğru dürüst bir başlık atın da biz de boşuna pencere önünde nöbet tutmayalım!
Gerçi bu gidişle daha neler göreceğiz, kim bilir!
Daha önce de elektrikli traktör müjdesi almıştık. O da yerli ve millîydi. Anlaşılan, yerli ve millî müjdeler konusunda oldukça zengin bir ülkeyiz!
Peki, işin gerçeğine bakalım…
Yerli denilince pazarlarda GDO’lu ürünleri tüketiyoruz. Millî denilince aklımıza millî takım geliyor; o da küme düştü!
Şimdi sırada ne var, merak ediyorum.
Bir zamanlar 83. ilimiz olacaktı. Meydanlarda nutuklar atıldı, vaatler verildi, hatta plaka bile hazırlandı: 82 Halep, 83 Şam!
Sonuç mu?
Onun da ne olduğunu hep birlikte görüyoruz.
Anlayacağınız, bizde müjde çok, beklenti büyük ama işin sonunu bekleyip görmek gerekiyor.
Yeter ki birileri yine büyük harflerle YERLİ VE MİLLÎ diye başlık atmasın. Yoksa yine pencereye koşanlar, traktör bekleyenler, 83. ili bekleyenler çıkabilir!
Celil Kocataş
