USD 0,0000
EUR 0,0000
USD/EUR 0,00
ALTIN 000,00
BİST 0.000

ARADAKİ FARK

17-12-2020
Google News

Bu konu çok konuşuldu, biliyorum. Bu gidişle çok konuşulmaya da devam edecek. Bunu hem olumlu hem olumsuz anlamda düşünerek söyledim. Umarım "Okuma"yı hep ama artık farklı biçimlerde konuşuruz. Örneğin aylık okuma listelerimizden, baş ucu kitaplarımızdan, hayatımıza tesir eden ve unutamadıklarımızdan söz ederiz. Şimdilik sadece okuyamama sebeplerimiz var ortada, hepsi de sudan sebepler... Önceliğimiz okuma olmadığı için uydurduğumuz önce kendimizi kandıran sebepler. Okumanın önünde tek engel var: Zaman mı? Küçük bir çocuğunuzun olması? Çok çalışmak ve yorulmak?.. Hepsi ya da hiçbiri. Eğer okuma isteği sizde bir öncelik kazanmamışsa bunların hepsi sebep ancak her koşulda okumayı başaranlar var, demek ki öylesi için bu saydıklarımın hiçbiri sebep değil.

Bu konu da nereden çıktı yahu? Öğretmenim ben edasında? Aslında benim suçum yok. Konuyu ben seçmedim. Klişe şeyler üzerinde alışıldık sözler söylemeyi, hele de öğüt vermeyi hiç sevmem. Bu konunun gelme sebebi bugün pazarda karşılaştığım bir tanıdıktan kaynaklı. Öğle vakti indim pazara, tenha oluyor, sosyal mesafe korunuyor diye düşündüm. Hoş, daha uygun bir zamanım da yoktu o da ayrı bir konu. Ispanaklara eğilmişken tezgahın  yan tarafından bir komşum laf attı:  Maşallah hoca, dedi "İyi yazıyorsun."  Öyle heyecanlandım ki, yazan bir insan okunmak dışında ne ister ve de bir okuyucunuz var düşünün, üstelik iyi yazdığınızı söylemiş. Mutlulukla "Demek yazdıklarımı okuyorsun." dedim. "Her zaman değil, yalan olmasın." dedi. "Olsun, dedim arada sırada okuyorsun ya o da yeter. Yok, paylaşımlarını görüyorum da, sık sık yazıyorsun onu demek istedim, diye oldukça rahatlatıcı(!) bir de açıklama ekledi. Neşem sönünce havası kaçmış bir balona dönmüşümdür ve bu halim komşumca fark edilmiş olacak ki kendince beni teselli etmeye kalktı. İlk yazılarını okuyordum, dedi. Söz ettiği tarih üç yıl önceki. Sadece seni değil, hiç kitap okuyamıyorum ki, dedi. Evin işi gücü, çocukların ödevi şunu bunu derken zaman nasıl geçiyor anlamadan akşam oluyor, diye ekledi. Aslında ben de senin gibi yazmak isterdim demesi bana sıktığı son kurşunuydu. Bir kere nasıl yazdığımı bilmiyordu ki. Üç yıl önce okuduğu birkaç yazımla beni tartmış olduğunu düşünmek sinir bozucuydu. Kalem durmadan gelişen bir şey değil miydi sonuçta? Yazdıkça açılıyordu zihin, okudukça hayal alemine yelken indiriyordu insan ve hiçbirimiz yerimizde saymıyorduk olumlu, olumsuz yaşantılarla ama mutlaka yol alıyorduk, yaş alıyorduk. Ispanak tartılıp ödenene ve para üstü alınana kadar sağ olsun komşum son can alıcı cümleyi de söyledi :"Ben de yazmak istesem..." Okumayan bir insan yazacak(!)  Neden şaşırıyordum ki kimler kimler yazmıyor, o da yazıverir. "Yazmak için öncelikle çok okumalısın." dedim. "Hocam." dedi "Benim senin gibi zamanım yok." Sonra uzatmadan ayrıldık. Ben oldukça buruk uzaklaştım. Yazdıklarımı okuyup okumaması değil de bu zaman meselesi... "Sen benim kim olduğu mu biliyor musun?" desem ayıp olur, hem kimim ki ben? Altı kişilik bir ailenin tek oda içinde yaşamak zorunda olduğu bir evde, geceleri ışık yakmak diğerlerinin uykusunu böler diye kalın yorgan altında el feneriyle okumaya çalışan bir çocuktan başka?

Çok düşündüm. Neleri düşündüm: Birincisi  dışarıdan boş zamanı çok olan biri gibi algılanışıma içerlendim. Benim evimi hizmetçiler temizlemiyordu ki, sihirli bir değneğim de yoktu. Öğleye kadar çamaşırımı makineye atmış, bir arkadaşımın çocuğuna ders çalıştırmış, oğluma kahvaltı hazırlamış,bulaşığı toplamış, öğleden sonraki canlı derslerimin notlarını hazırlamış ve o komşum gibi pazara gelmiştim. Eve dönünce yemeğimi yapıp evi süpürdüm. Sonra altı saat canlı ders. Hala düşünüyorum aramızdaki fark ne? Birinci fark karnabaharlar kızarıp, mercimek çorbası olana, yeşillikler toprağını suya indirene  kadar kitap okudum. Evet, mutfakta. Bazen tencere karıştırırken de okurum.  Bazı kitaplarıma salçalı sularından sıçrar yemeklerin. Bir fark da dersim 20.20'de bitti ama televizyondaki aptalca bir dizinin karşısına geçmek yerine yazımı yazıyorum. Bunu sırf birilerine cevap olsun diye de yapmıyorum, onun gibi düşünen herkese cevap olsun diye yazıyorum. Belki bir anlık hırs ya da kendini açıklama isteği yine de kötü hislere kapılmayın lütfen.  Aradaki farkı söylemek adına yazıyorum.

Aradaki fark öncelikler meselesi. Aradaki fark: Okuyabilmek değil, okumak; okuyamamak değil, okumamak.

SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ?
Nesrin Bulat
Nesrin Bulat
EY ÖZGÜRLÜK, DOL YAŞAMIMIZA GEÇMİŞ OLSUN(!) ŞİİR PERİSİNE MEKTUP 1 İNSAN İSTERSE EDEBİYATIN İZİNDE BİR SULTAN SÖZÜNÜ ŞİİRCE SÖYLEYENLER NE ZAMAN ŞİİR YAZMAYA KALKIŞSAM Güneşten Yana RUHUM EĞİTİMCİ YAZAR DOSTLAR ADINA DUYDUM Kİ ARADAKİ FARK Görürken Kör, Duyarken Sağır, Konuşabilecekken Dilsiz YÜRÜMENİN EN GÜZEL YANI DENİYORUM AMA NEYİ ANLA ARTIK KARINCA RAP RAPLARI VE GEÇİCİ TEDAVİSİ HATIRLAMAK GÜNEŞİ KAÇIRMADAN PİŞMAN KUŞLAR YURDU UMUDU FISILDA İYİYİZ HOŞUZ GÖKYÜZÜ KOCAMAN GİDİN! BİR ÖĞRETMENDEN GÜNE DÜŞEN NOT ŞİİR PERİSİNE MEKTUP ZAMAN UNUTKANDIR DİYENLERE Çığlık KÜÇÜK BİR BAHÇE ŞİMDİKİ ZAMANLI DÜŞÜNMELERİMİZ Hayat ödeyemediğin borçlar yüküdür bazen, Ölümünse zerre umrunda değildir kalan borcun. Çocukluğum SİZDEN DEĞİL DELİ SAÇMASI BU SENE BAHAR SUSMAK BENİM SEVGİMDİ EŞİTLEYİCİ COVİD-19 VAZGEÇME BAHAR BARIŞ DEMEKTİ BİR ZAMANLAR Öyle Unutuluyorsun ki BUNA DÜNYA DERLER" DOSTLUĞUN ONARAN ELLERİ ESKİ YILIN SON YAZISI KENDİLİĞİNDEN SEVMEK HASTA SEVGİLER MEZARLIĞI HER ŞEYE RAĞMEN YAZMAK ÖPÜP DE DAKİKA DAKİKA DURMAK BAZEN GÜLEN YAZILAR Çıplak Krallar YARA-TICILIK Son Hayal AMAÇLARA GİDEN YOLLARDA YÜRÜMEK ÇÖLDE YİTİP GİDEN MAVİ DAMLA Yanıbaşı Özlemi CANI İSTEDİĞİNDE GİDEBİLMELİ İNSAN NEREYE BAKSAK? TUHAF KAL! Yazmaya özlem YENİ YOLLAR DENEMELİ HAKSIZLIK KARŞISINDA SESSİZ KALAN, ZULME ORTAK OLANDIR YAZMADAN ANLATANLAR KOLEKSİYONCU GÜNEŞ ÖZLEMİ BANA BİR ŞANS VER SOMYADAKİ BİLMEM HANGİ DERGİNİN BİLMEM HANGİ ŞİİRİ ÜZERİNE SİNEĞİN GÖZÜNDEN