Mardin’in geceleri başkadır…
Taş sokaklarında yankılanan ayak sesleri, bir medeniyetin hafızasını taşır. Ama bazı geceler vardır ki; yalnızca sokaklar değil, bir şehrin kalbi de sabaha kadar uyumaz. İşte Diyarbakır Stadı’nda yazılan o destan, tam da böyle bir geceydi. 18 yıl aradan sonra, şampiyonluk mutluluğu...
Mardinspor yalnızca bir maç kazanmadı.
Bir şehrin yıllardır içinde büyüttüğü özlemi, umudu ve inancı omuzlayarak sahaya çıktı. Ve o sahadan tarih yazarak ayrıldı.
Dakikalar ilerledikçe tribünlerdeki heyecan büyüdü. Mardinspor 2-0 öne geçtiğinde sadece skor tabelası değişmiyordu; insanların kaderle ilgili cümleleri de değişiyordu. Çünkü o an, yıllardır “belki bir gün” diye kurulan hayal gerçeğe dönüşüyordu.
77. dakikada gelen Muşspor golüyle yürekler ağza geldi. O kısa sessizlikte binlerce insan aynı duayı etti. Çünkü Mardin artık yalnızca bir futbol takımını değil, kendi onurunu savunuyordu. Ve sonunda o son düdük çaldığında, sahada sadece futbolcular koşmuyordu; bir şehrin yıllardır biriktirdiği sevinç özgürlüğüne kavuşuyordu.
Bu başarı tesadüf değildir.
Bu başarı; inanan insanların, gecesini gündüzüne katanların, vazgeçmeyenlerin eseridir.
Takımı sıfırdan alıp bugünlere taşıyan Başkan Rıdvan Aşar’ın emeği inkâr edilemez. Asbaşkan Veysi Duyan’ın ortaya koyduğu mücadele, fedakârlık ve kararlılık bu hikâyenin en güçlü satırlarından biridir. Perde arkasında görünmeden büyük yük taşıyan Kenan Duyan gibi gizli kahramanlar ise bu destanın sessiz mimarları oldu.
Bir şehir düşünün…
Valisiyle, iş insanıyla, taraftarıyla, sokaktaki esnafıyla aynı hayale inanıyor.
Mardin Valisi Tuncay Akkoyun’un sezon boyunca verdiği maddi ve manevi destek, yalnızca yönetsel bir katkı değildi; bu şehrin heyecanına ortak olan samimi bir sahiplenmeydi.
Ama bu hikâyenin en duygusal tarafı tribünlerdi…
Çarşı Grubu’nun susmayan sesi, kilometrelerce yol gidip takımını yalnız bırakmayan taraftarın gözyaşı, duası, umudu… İşte Mardinspor’u gerçek anlamda “Mardin’in takımı” yapan da buydu.
Çünkü bazı şehirler futbolu sadece spor olarak görmez.
Bazı şehirlerde futbol; kimliktir, aidiyettir, ortak hafızadır.
Mardinspor bugün yalnızca bir üst lige çıkmadı.
Yıllardır ötekileştirilen, görmezden gelinen bir kentin “Biz de varız” haykırışı oldu.
O yüzden bu zaferin adı sadece şampiyonluk değildir.
Bu zafer; emeğin, sadakatin, inancın ve memleket sevgisinin zaferidir.
Ve artık herkes şunu biliyor:
Mardinspor bir takım olmaktan çıktı…
Bir destana dönüştü
