Mardin’in çevre yolu ve modern şehir stadı olmayan tek şehirdir.
Dünden bugüne Mardin Milletvekilleri, siyasetçileri ve yerel aktörler hatta Sivil Toplum Kuruluşları bu konuda duyarlılılık göstermedi düşüncesindeyim.
Ulaştırma Bakanı Uraloğlu geldi umutlandık.
Yanında Mardinlii Bakan Vedat Işıkhan, Milletvekilleri Faruk Kılıç ve Muhammed Adak olunca umutlar katlandı.
Ama hayal kırıklığı yaşandı..
Projeler anlatıldı, rakamlar havada uçuştu, sunumlar yapıldı…
Ama Mardinlilerin yıllardır beklediği o cümle yine kurulmadı:
“Mardin Çevre Yolu başlıyor.”
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, Kızıltepe alt geçidinden söz etti, Derik çevre yolundan bahsetti, Savur yolunun ihalesine müjde dedi…
Midyat tamam dedi..
Ama Mardin’in içinden geçen TIR konvoyları hiç konuşulmadı.
Bu şehirde her şey konuşulur;
Tarih konuşulur, turizm konuşulur, medeniyetler konuşulur…
Bir tek çevre yolu konuşulmaz.
Her nedense?
Hadi Uraloğlu’nu anladık diyelim, ziyaret trafiği yoğun, gündemi kalabalık…
Peki ya Mardin milletvekilleri?
Mardin bu kadar sahipsiz mi?
Meclis’te varlar, fotoğraf vermeye varlar, esnaf gezilerinde, mahalle ziyaretlerinde bir eksiklikleri yok..…
Ama iş Mardin’in gerçek meselesine gelince sesler kısılıyor, gündem değişiyor, not defterleri kapanıyor.
Soulduüğunda prolendirlcek, görüşülecek gibi caklı cuklu cevaplar alınıyor!
Bir ilin kaderi, siyasi nezakete kurban ediliyor.
Ve asıl ironi şu:
Ankara’da bu şehrin evladı, hemşehrimiz, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan var.
Doğduğu toprakların sesi, başkentin koridorlarında yankılansın diye bir fırsat var.
Ama Mardin hala bekliyor.
Bekledikçe üzülüyor, üzüldükçe kırılıyor.
Sayın Işıkhan’ın Mardin’in meselelerine daha güçlü sahip çıkması artık bir lütuf değil,
bu şehrin kendisine olan güveninin karşılığıdır.
Mardin, Ankara’da kendisini savunacak bir “evlat” arıyor.
Haklı bir sitemi var bu şehrin.
Komşularımız çoktan ikinci, üçüncü çevre yollarını bitirdi.
Urfa bitti, Diyarbakır bitti, Batman bitti…
Bir tek Mardin “sırada” bekliyor.
Kaçıncı sırada, onu bile bilen yok.
Siyaset konuşmadıkça Mardin susuyor.
Mardin sustukça mesele büyüyor.
Ve her geçen gün şu gerçeği daha fazla hissediyoruz:
Bir şehir ne kadar sahip çıkılırsa o kadar ilerler;
ne kadar unutulursa o kadar yorulur.
Mardin yoruldu.
Ama pes etmiyor.
Bu şehrin talebi belli:
Çevre yolunu verin, Mardin nefes alsın.
Mardin’in sabrı yol yapımından daha uzun değil.
