Mardin değişti!
Hem de çok değişti...
Peki bu değişim, gelişim mi?
Yoksa kimliğimizi yavaş yavaş kaybediyor muyuz?
Bir zamanlar huzurun, hoşgörünün ve estetiğin şehri olan Mardin'de bugün neyi konuşuyoruz?
Trafiği...
Gürültüyü...
Çöpleri...
Kaldırım işgallerini...
Ve bitmeyen düzensizliği...
Dün akşam Üçyol'dan Abbaralara doğru yürüyordum.
Üstü açık bir otomobil...
Yüksek sesli müzik...
Aracın içinde iki üzerine çıkıp dans eden bir genç kız…
Eğlenmek güzel!
Kim buna karşı çıkabilir?
Ama başkasını rahatsız ederek eğlenmek özgürlük mü?
Özgürlük, başkasının huzurunu bozma hakkı mıdır?
Motosiklet sayısı artıyor.
Güzel...
Peki ya egzoz sesleri?
Gece yarılarına kadar süren gösteriler?
Evinde dinlenemeyen insanlar ne yapsın?
Bu şehir sadece gürültü yapanların mı?
Kaldırımlar...
Yayanın mı?
Esnafın mı?
Yürümek neredeyse imkânsız.
Üstelik tozun, egzozun içinde satılan gıdalar...
Bunu Mardin'e yakıştırabiliyor muyuz?
Sokak aralarındaki çöpler...
Trafik karmaşası...
Plansızlık...
Kim rahatsız olmuyor?
En çok da içimi acıtan ne biliyor musunuz?
Otopark diye yapılan alanın AVM'ye dönüşmesi...
Yetmedi...
Cadde uzantısının bile devredilmesi...
Bugün bunun bedelini kim ödüyor?
Esnaf...
Turizm...
Mardin...
Tur otobüsleri şehir merkezine giremiyor.
Araçlarını bırakacak yer bulamıyor.
Orta yaşın üzerindeki turistler yokuşları çıkamıyor.
Birçok tur tarihi kente uğramadan geçip gidiyor.
Kaybeden kim?
Hepimiz...
Mardin sıradan bir şehir değil.
Dünyanın hayranlıkla baktığı kadim bir medeniyet.
Bu şehir gürültüyle değil, zarafetiyle anılmalı.
Düzensizlikle değil, disipliniyle örnek olmalı.
Şunu artık anlamalıyız...
Şehirler sadece taşla kurulmaz.
Kültürle yaşar.
Saygıyla büyür.
Kuralla gelişir.
Ortak akılla geleceğe taşınır.
Mardin'in daha fazla betona değil; şehir kültürüne, denetime, liyakate ve sorumluluk duygusuna ihtiyacı var!
Yoksa korkarım...
Değişirken, Mardin'i Mardin yapan değerleri de kaybedeceğiz!
Turizm master planı olmayınca!
Olacağı bu…
