Yaklaşık 1 yıldır izliyorum.

Sadece izliyorum.
İtiraz etmiyor ve sesizce ne yapacaklarına bakıyorum.En ironik olanı ne yapacağıma da.
İnsan olana hasıl olan yeter diyorum.
İstemezse (Rabb),yaprak kıpırdamaz Tuba diyorum.Bazen beklemek en büyük ilerlemektir.Konuşulanları duydum,mercek altına alanları gördüm,sevgisizce sarılanlara dokundum,söylemek yerine sustum.
Beş duyu yetmiyor anlaşılmaya.
Duygunun olmadığı yerde duyu da yetersiz kalıyor.
Siz hiç yüreğinizin güldüğünü duydunuz mu?Ben çok defa duydum!
Ben bir köpeğe mama verdim diye teşekkürünü almayı öğrendim.
İnsandan hiçbir beklentim yok artık.
Asıl olan asil olandır.

Şimdi okuyanlar başına iş geldi diyecek.
İşim vardı zaten,köşe yazarlığı görevime kaldığım yerden devam etme kararımla.